‍ چله بزرگ ، چله کوچک ، چار چار ، سده ، اهمن وبهمن ،سیاه بهار وسرماپیرزن .

کلمات زیبا ودوست داشتنی بالا  کلماتی هستند که برای نسل قدیم بسیار آشنا وبا رگ وخون آن عزیزان عجین شده است
❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️

زمستان به دو بخش  : چله بزرگ(چله کلان ) و چله کوچک (چله خرد ) تقسیم می شده است  ،
که چله بزرگ از ( اول دی ماه  تا دهم بهمن ماه) می باشد وچهل روز کامل  و چله کوچک از ( یازدهم بهمن تا پایان بهمن ماه  )  20روز کامل وبه همین دلیل چون 20روز کمتر است  چله کوچک نامیده شده است .
 غروب آخرین روز چله بزرگ جشن سده برگزار می شد،مردم دور هم جمع می شدند واز این جشن لذت می بردند ودر نهایت با برپایی آتش و خواندن شعر و پایکوپی بدور آتش، سده را جشن می گرفتند،
این دوبرادر ( چله بزرگ وچله کوچک ) در هشت روز در کنار همدیگر هستند که آن 8 روز را ( چار چار) می نامند . به چهار روز آخر چله بزرگ و چهار روز اول چله کوچک گفته می شود .
پس از چار چار نوبت به  اهمن وبهمن پسران پیرزن (ننه سرما ) می رسد   که خودی  نشان دهند 10 روز اول اسفند را اهمن و10روز دوم اسفند را بهمن می گویند واین 20روز ممکن است آنقدر بارندگی باشد که این دوبرادر به دوچله طعنه بزنند ، با توجه به شعری که قدیمی های نازنین می خواندند (اهمن وبهمن ،آرد کن صدمن ،روغن بیار ده من ،هیزم بکن خرمن عهده همه بامن )
تا اینجا 20روز از اسفند به نام اهمن  وبهمن نامگذاری شده اند ومی ماند 10 روز آخر اسفند ماه که 5روز اول سیاه بهار نام گرفته وشعری هم که قدیمی ها می خوانند (سیاه بهار شب ببار و روز بکار ) از این شعر هم مشخص می شود در این ایام شبها بارندگی فراوان بوده وروزها کشاورزان مشغول کشت وزراعت بوده اند ، 5روز آخر هم  سرماپیرزن  نام گرفته است  که در این روزها آسمان گاهی ابری گاهی آفتابی ،گاهی همراه با باد واکثر اوقات از آسمان تگرگ می بارد که قدیمی های دل پاک براین باور بودند  که گردنبند پیرزن  پاره شده ومهره های آن به زمین می ریزد.


حیف است
 این قصه ها از صفحه روزگار محو شود.

(با تشکر از خانم شاه حسینی)



تاريخ : ۱۳٩٥/۱٢/۳ | ٦:٥٤ ‎ق.ظ | نویسنده : رمضانی | نظرات ()

با سلام خدمت همکاران گرامی

اخرین زمان ارسال سوال استاندارد کتاب تاریخ دهم 27 بهمن ماه و طرح درس تا 10 اسفند ماه می باشد لطفا تا زمان مقرر کارهای مناطق را ارسال فرمایید.

با تشکر



تاريخ : ۱۳٩٥/۱۱/٢٤ | ٥:٤۸ ‎ق.ظ | نویسنده : رمضانی | نظرات ()


👈 شهرسوخته زابل شهری پنج هزارساله در دل کویر است که نهان شدن اسرار نهفته‌اش در هر فصل کاوش، باستان‌شناسان و مردم دنیا را حیرت زده به سوی خود جلب می‌کند.
👈 براساس آثار موجود و مکشوفه باستانی، سرزمین سیستان و بخصوص شهر سوخته از گذشته‌های دور دارای تمدن فرهنگی بسیار شکوفا بوده است.
👈اندک شهرهای باستانی شامل شوش، تپه ملیان در ایران و موهنجارو در پاکستان تنها از لحاظ قدمت با شهرسوخته زابل برابری دارند.
👈شهرسوخته زابل از پنج بخش شامل، گورستان، منطقه مسکونی، بناهای یادمانی، صنعتی و بخش مرکزی تشکیل شده است.
👈ساکنان شهرسوخته درپنج هزارسال قبل مواد اولیه ساخت جواهرات را از نقاط دوردستی ازجمله بدخشان افغانستان و خراسان به صورت خام به این مکان وارد می‌کردند.
👈درشرایط حاضر که نزدیک به دو هزار سال از پایان اسقرار انسان در شهرسوخته زابل گذشته است انواع سفالینه‌ها و ظروف سنگی که بعضاً شکسته هستند را می‌توان درسطح محوطه وسیع این شهر پیدا کرد.
👈 ساکنان شهر سوخته به علت همراه گذاشتن اشیا، ابزار کار، موادغذایی وآرایشی در گور مردگانشان به زندگی پس از مرگ اعتقاد داشته‌اند.
👈توانمندی‌های منحصر به فرد شهرسوخته از لحاظ داده‌های باستان شناسی بویژه آثارانسانی، جانوری و گیاهی زمینه مناسب رابرای ایجاد پایگاهای متنوع دراین شهر فراهم کرده است.
👈کشف زیره، گشنیز، دستور پخت پنج نمونه غذا و به خصوص انیمیشن از دیگر یافته‌های فصل گذشته و امسال کاوش در شهرسوخته است.
👈طی فصول کاوش ابزارجنگی که بتوان ساکنان شهرسوخته را ساکنانی جنگجو دانست یافت نشده است.



تاريخ : ۱۳٩٥/۱٠/٢٥ | ٩:٢٧ ‎ب.ظ | نویسنده : رمضانی | نظرات ()

 

هنر ایلامی

شاهنشاهی ایلام، در طول حیات خود چند دوره را پشت سر گذاشت و سلسله های مختلفی در سرزمین ایلام بر روی کار آمدند. نمی توان به هنر ایلامی همانند هنر دیگر امپراتوری های ایران نگاه کرد، زیرا هم دوره زمانی ایلامیان بسیار طولانی- نزدیک به 2000 سال- است و هم از نظر زمانی بسیار دورتر از دوره های مختلف تاریخی ایران هستند. اکثر آثار آنها از بین رفته و مدارک مورد نیاز برای بررسی هنر آنها محدود است. نمونه هایی از هنر ایلامیها ظرفهای سفالین با نقشهای ظریف هندسی و شکل جانوران، ابزارها و مجسمه های ساخته شده از عاج، مفرغ و گل با نقوش برجسته، کارهای سنگی، زیورهای ظریف و بناهای معماری باشکوه است. تخیل، در ایجاد طرح های عجیب آثار ایلامی نقش اساسی داشته است. این نقوش را می توان در مهرهای هزاره سوم پیش از میلاد مشاهده کرد. تصویر شیر بالدار با پاهای پرنده، در این دوره بوجود آمد. حیوانات افسانه ای با بدنهای ترکیبی در مهرهای ایلامی دیده می شوند مانند ترکیب میمون، بز، ماهی، شیر، پرنده های شکاری، عقرب، گاو، سگ و انسان. سفالهای ساخت ایلام بسیار با کیفیت و دارای طرحهای زیبا بودند. توازن شکلها بر روی سفال و قرار گرفتن آنها در چند حاشیه رعایت شده است. نقوش تنها از ترکیب چند شکل هندسی و خطوط ساده ساخته شده اند. نقوش سفالها در عین حال که زنده و جاندار به نظر می آیند، سبک خاص طراحی خود را نیز کاملا حفظ کرده اند. کار با مفرغ را می توان یکی از نقاط قوت هنر ایلامی دانست. مجسمه ملکه ناپیرآسو یکی از زیباترین آثار مفرغی دنیای باستان، توسط هنرمندان ایلامی ساخته شده است. ابزار مفرغی مشهور لرستان را می توان بازمانده هنر مفرغ کاری ایلامیان دانست. از آثار معماری ایلامی حفاری شده، تنها می توان به چغازنبیل و هفت تپه اشاره کرد، سایر بناهای ایلامی از بین رفته اند یا هنوز از دل خاک بیرون نیامده اند. ایلامیان برای تزیین بناهای خود از آجر مکتوب استفاده می کردند. تقریبا هفتاد درصد از بیش از پنج هزار آجری که در زیگورات چغازنبیل بکار رفته متن واحدی دارند. در سبز آباد در جنوب بوشهر نیز بنایی ایلامی با آجرهای کتیبه دار کشف شده است، همچنین در منطقه ده نو در 40 کیلومتری جنوب شرق شوش. در هفت تپه قدیمی ترین طاق قوس دار ایران ساخته شده که خود یک اختراع مهم در زمینه ساختمان سازی بود